(NL) PANIEKAANVALLEN, WAT JE MET EDELSTENEN EN MEDITATIE KUNT DOEN


Nog nooit eerder had ik een paniekaanval gehad, ze kwamen echt uit het niets, meerdere malen per dag en ik dacht dat ik een angststoornis aan het ontwikkelen was. Ik durfde de eerste weken mijn huis niet meer uit. In mijn geval lijkt het een bijproduct van de burn-out te zijn door uitputting en hormonale disbalans. Zodra mijn energielevel onder de zeg, 30% raakt, ligt een angstaanval op de loer. Door 'gewoon' door te gaan alsof er niets aan de hand was en toch alles te blijven doen in het begin, bleven de aanvallen komen en ontwikkelde ik meerdere triggers, zoals je dat noemt. Angst verspreid zich als je het niet aanpakt! Het kost me bijvoorbeeld veel moeite om in een trein te stappen, maar later ook voor de auto en drukkere ruimtes. Eigenlijk alle plekken waar ik het gevoel heb niet zelf te kunnen beslissen wanneer ik weg kan. Ik vervloek dit nog iedere week, want nu ben ik bezig deze triggers te verzwakken door ze te ondergaan en oefenen. De angst in de ogen te kijken. Dat is absoluut geen leuk proces en het kost veel energie, maar het is de enige manier. Herken je iets uit mijn verhaal of ken je iemand met angst- en paniekaanvallen? Lees dan vooral verder.

De schalen van een paniekaanval
Zelf geef ik altijd gradaties aan mijn paniekaanvallen, van schaal 1 tot 3. Dat maakt het makkelijker te beoordelen wat je kunt doen, vind ik. Bij een aanval op schaal 1 moet je denken aan zweten, lichte hyperventilatie, moeite met rationeel denken en gevoelens van willen vluchten. In deze schaal is het zaak om alle spanning los te laten, voordat het opbouwt naar schaal 2.
Op schaal 2 komt daar huilen, hartkloppingen en niet meer uit je angstgedachten kunnen komen bij. De enige optie is, in mijn optiek, om dan naar buiten vluchten zodra dat kan. Frisse lucht en uit de situatie.
Schaal 3 is me gelukkig maar 1x overkomen. Dat betekende volledig hyperventilatie, de zuurstof en CO2 verhouding raakte uit balans in mijn lijf en ik ging helemaal trillen. De handen krampten ineen en ik had nergens meer controle over. Het ziet er uit als een epileptische aanval ongeveer. Ik wist in ieder geval niet wat me overkwam en dacht oprecht dat ik doodging. Die keer heeft mijn lief ook de ambulance gebeld en zij hebben me een zuurstofmasker opgezet en tot rust gebracht. Sindsdien is er in mij iets geklikt en zal ik er alles aan doen om dat nooit meer te hoeven doormaken.

Waar ben je dan in hemelsnaam bang voor?
Rationeel gezien, niks. Maar zodra angst je te pakken heeft is het alles overheersend en absoluut niet rationeel. Als angstgedachten 'op hol' slaan is het ontzettend moeilijk daaruit te komen en kost dat veel energie en mentale kracht. Niemand zal het aan de buitenkant aan je zien bij schaal 1, de struggle is intern (tenzij er tranen over je wang lopen). Je reptielenbrein neemt het dan als het ware over, fight or flight, ook als je niet daadwerkelijk in gevaar bent. Zo kunnen er bij mij gedachten in de trein ontstaan als 'de deur gaat zo dicht, dan zit je vast, spring er uit nu het nog kan!' 'ik moet hier weg' of 'als er iets gebeurt, moet ik hier blijven totdat ik er weer uit kan'.
Je brein denkt dat je in gevaar bent en zal ervoor zorgen dat je uit deze situatie gaat, ook al ben je niet in gevaar, dat voelt dan wel zo in je lijf. En dat kan een behoorlijke martelgang zijn, de adrenaline giert en je denkt dat je moet vluchten. Het idiote is, dat doe je zelf. Ik weet dat het niet zo voelt, je kunt je knap machteloos voelen en vervloeken dat je lichaam zo basaal reageert terwijl dat niet nodig is. Maar dit alles begint met een enkele gedachte. Je hebt zelf die angst getriggerd en dat beseffen is stap 1.

De opblaasbal
Het kwartje viel voor mij toen ik een talk over angst zat te luisteren van Gabrielle Bernstein, dat je een keuze hebt! Je kunt kiezen tussen de angst die je voelt of de liefde. Zodra je heel hard gaat vechten tegen je angst, geef je het aandacht en voed je het juist. Het is als het onder water duwen van een opblaasbal; hoe harder je 'm onder water probeert te drukken, hoe meer spanning erop komt te staan en op den duur zal hij met alle kracht naar de oppervlakte knallen. Maar als je de bal niet onder water duwt, hem gewoon laat zijn, zal hij rustig wegdrijven! Zodra je je overgeeft, kom maar op, f*ck it zegt en het gewoon laat komen, zul je zien dat angst wegebt. Dat komt omdat je dan kiest voor liefde, je kiest voor overgave en vertrouwen. Je verwelkomt wat er ook mag gebeuren (in je leven) en stopt met controle uit te voeren. Dat voelt bevrijdend!

Kleine helpers

1. Een aardende steen in je schoot leggen en vervolgens focussen op je voeten, visualiseren dat daar wortels uit groeien kan helpen. Angst zit in je hoofd, zodra je je gaat focussen op aarden kom je uit je hoofd en terug in je lijf. Je voelt je steviger en minder zweven. Een steen die mij goed helpt is de Jaspis, elke rode vorm. En een Zwarte Toermalijn of Rookkwarts zijn is ook goede opties.

2. Doe oortjes in of zet een koptelefoon op en zet een geleide meditatie aan. Ontspan je schouders en blaas uit. Luister naar de stem, laat je leiden. Zo kun je in een passieve staat ten opzichte van je angst komen en je gedachten kalmeren. Ik vind zelf de meditaties van de Calm app heel fijn! Met het geluid van wind door de bomen op de achtergrond, heerlijk!

3. Herhaal een paar positieve zinnen in je hoofd of schrijf ze op een papiertje zodat je ze kunt lezen als je het moeilijk hebt. Probeer voor de liefde te kiezen door de zin 'ik ben veilig en het is ok, wat er ook gebeurt' te herhalen. Of 'ik laat alle spanning los en kies voor vertrouwen'.


Nog steeds heb ik er behoorlijk last van hoor, vandaag nog zat ik in de trein met een koptelefoon op te huilen in een schaal 2. Ik-wilde-gewoon-naar-huis. Tegen beter weten in was ik in de trein gestapt, terwijl ik wist dat ik eigenlijk veel te moe en vatbaar voor een aanval was.

Wat ik je nog wil meegeven: ben lief voor jezelf erna. Zo'n aanval kost behoorlijk wat energie en het oefenen van je triggers trouwens ook, dus leg jezelf lekker in de watten. Neem bijvoorbeeld een magnesium (voeten)bad of wandel extra vaak om te ontstressen!

Heb jij ook last van paniek- of angstaanvallen of ken je iemand in je omgeving die dat heeft? Ik kan natuurlijk alleen vanuit mijn ervaring vertellen, maar als je dit artikel waardevol vind, deel het dan met je naasten. Ik schrijf om te verwerken, maar vooral in de hoop dat ik anderen kan helpen door mijn proces en tips te delen en meer begrip en openheid kan creƫren rond dit onderwerp.




Reacties