(NL) 6 LEVENSLESSEN IN 6 MAANDEN




Mijn leven is de laatste maanden compleet veranderd, omgegooid. Geheel onvrijwillig, maar absoluut nodig. Vandaar dat ik ook volledig 'off the grid' ben geweest het afgelopen half jaar. Ik heb getwijfeld of ik dit wel moet delen, maar door het op te schrijven en het te delen kan ik het loslaten en verwerken. Denk ik. Zo hoef ik het in ieder geval niet steeds te blijven vertellen, dat blijft zwaar.
Ja het is me kwetsbaar tonen en dat is eng, maar dit is mijn leven op dit moment. Dit hoort er ook bij. Ik vind dat we ons juist vaker kwetsbaar mogen opstellen, gevoelens en ervaringen uiten, dus ik begin vandaag bij mezelf.

Het leven is een taart?
Ik heb jarenlang haastig en vol overtuiging een kleurrijke taart gebouwd; mijn leven. Die was prachtig, creatief en vol lekkers. Het afgelopen jaar wilde ik er nog een extra laag opzetten en deze versieren, maar toen begon de taart te wankelen. Heel langzaam zakte hij in elkaar, dus ik moffelde wat oneffenheden weg, negeerde de tekenen en verstevigde 'm met wat stokjes. Dan houdt hij het wel, dacht ik, en vrolijk ging ik verder. Toen ik er ook nog kaarsjes op wilde zetten, hield hij het niet meer. Mijn hele taart zakte als een pudding ineen, tot de bodem. Ik wilde snel een nieuwe taart bouwen van de overblijfselen, redden wat er nog te redden viel. Maar het leek alsof ik niet meer wist hoe dat moest, ik functioneerde niet meer en de ingrediënten waren op. Alles was uitgeput. Gefrustreerd en vol ongeloof dat mijn taart was ingezakt, smeet ik de overblijfselen tegen de deur. Boos dat ik niet eerder iets aan de fundering had gedaan en veel te snel wilde. De tijd voor verwerken, accepteren en rouwen begon.

Inmiddels ben ik weer aan een nieuwe taart aan het bouwen, langzaam. Ontzettend langzaam. Helaas met minder ingrediënten want sommige dingen zijn gewoon op of wil ik niet meer gebruiken. Ook leer ik nieuwe vaardigheden onderweg. Hoe de taart steviger en gezonder kan zijn, hoe ik meer van het proces kan genieten. Uiteindelijk zal er een veel simpelere, rustigere taart staan die niet meer inzakt! Geen idee hoe die taart eruit gaat zien maar hopelijk kan ik over een tijdje weer de kaarsjes aansteken en er vol overtuiging van genieten.

Klein leven
Op dit moment ben ik al ruim 7 maanden thuis, aan het herstellen. Mijn lichaam functioneert niet meer zoals voorheen en ik ben de hele dag dood- en doodmoe. Ik kan niet werken, Avadem ligt plat en mijn edelsteentherapie praktijk heb ik moeten sluiten. Maar ik heb meer geleerd over het leven en mijn gezondheid dan ooit tevoren.
Het begon in november met heftige paniekaanvallen tot aan 112 toe, en het vinden van een schildklier nodus. De paniekaanvallen en angsten kan ik nu (de meeste dagen) mee omgaan. Maar daarnaast zijn er veel lichamelijke klachten de revue gepasseerd zoals slaapproblemen, mist hoofd, keelspanning, ontstekingen, geen concentratie of geheugen en zenuwpijn. En de leukste, een koortslip die zich verspreidde over mijn kin en vervolgens 3 maanden niet wilde helen. Ik zag eruit als de emoticon die zijn tong uitsteekt.. Nu kan ik daarom lachen. De onzekerheid over mijn lichaam en of het wel volledig zal herstellen bestaat nog steeds, ik ben momenteel de 'medische mallemolen' nog niet uit. Mijn gevoel zegt namelijk dat er lichamelijk iets niet klopt en mijn herstel gaat zo freakin' langzaam. Maar het aller ergste was de zwartheid. Ik vond het moeilijk ermee om te gaan dat mijn lichaam niks meer wilde. Alles was zwart, ik kon alleen maar huilen en er was geen lichtpuntje te bekennen. Niet omdat ik zo in het leven sta, totaal niet, maar omdat mijn lichaam geen geluksstofjes meer aanmaakte. Alles was op. Het enige wat ik op zo'n dag kon doen was mezelf onder de douche zetten. Nog steeds zijn er van die dagen, absoluut minder, maar ik weet nu ook dat het weer overwaait. De quote 'Alles gaat voorbij' voelt normaal gesproken heel dubbel, maar het brengt me nu kracht op die crappy dagen.

Mijn leven is dus in een klap heel klein en rustig geworden. Ik kan maar eventjes de deur uit en reizen is een hele opgave doordat de paniekaanvallen in de trein en auto zijn begonnen. Dat heeft tijd nodig om te helen en die ervaringen uit te wissen. Er zijn nu andere dingen in mijn leven veel belangrijker geworden, zoals zorgen voor mijn lichaam en geest. Klein genot zoals een wandeling, meditatie, een gelukt recept, een bezoekje van een vriendin of knuffelen met mijn cavia's. Dat is waar mijn leven nu uit bestaat. Zoeken naar het kleine en meest basale geluk in het leven. Best mooi toch? Ja natuurlijk wil ik mijn energie en gezondheid terug, maar ik weet ook dat dit hoognodig was om te leren en te groeien! Hoe moeilijk soms ook..


De 6 levenslessen die ik heb geleerd

1. Je lichaam is je grootste goed! Niet je huis of je auto, je lichaam. Zonder, ben jij niet. Duh Anouk, dat is logisch. Ik bedoel te zeggen; neem je gezondheid nooit voor lief zoals ik deed. Mijn lichaam moest altijd maar doen wat ik wilde, ik sleepte het van hot naar her ondanks wat het aangaf. Even doorbijten, dacht ik dan, rusten komt straks wel. Eerst alle to do's afvinken. Maar nu weet ik dat het een klein wonder is als alle processen in je lijf gaan zoals ze horen te gaan. Kun je alles doen wat je wilt, voel je je vrij? Daar zouden we elke dag dankbaar voor moeten zijn, bijvoorbeeld door een dankbaarheid-lijstje. Elke avond voor het slapen gaan noem ik nu een paar dingen op zoals de steun van mijn lief, ons fijne huisje, het zelfhelend vermogen van het lichaam, een hogere leiding in mijn leven voelen en mijn lieve, meelevende ouders die me elk gevonden artikel toesturen en op en neer reizen. Je leven waarderen, elke dag. Je valt er in ieder geval heel vredig in slaap door!

2. Je kunt je leven niet plannen, die ingebeelde controle moet je loslaten. Ik was een echte controlfreak, plande de hele dag in tot op het kwartier soms. Mijn agenda heb ik nu (niet letterlijk) het raam uit gegooid en ik probeer elke dag te bekijken hoe het gaat en wat ik mag/kan doen. Dat voelt zoveel vrijer! Geloof me, in mijn hoofd kan ik mezelf nog steeds helemaal gek maken met wat ik nog allemaal 'moet' doen (maar vaak niet kan). Stapje voor stapje, toch? Het universum heeft een plan voor jou, daar geloof ik heilig in en dat plan is altijd beter dan wat jij in gedachten had voor jezelf. Dit is iets wat me op de been houdt, dat alles wat ik nu doormaak een reden heeft en dat ik moet leren wat ik nu leer. Alle tegenslag waarmee je te maken krijgt, kun je zien als leermoment om te groeien. Zo hoop ik uiteindelijk anderen te kunnen helpen die hetzelfde doormaken of hebben doorgemaakt.

3. Het oh zo grote belang van gezonde voeding. Je voeding is je brandstof voor je lichaam. Als jij je lichaam niet de juiste voedingsstoffen geeft, kan het zijn werk ook niet goed doen. Ik at vrij gezond, maar was wel een enorme zoetekauw. Nu eet ik al een half jaar gluten-, lactose-, soja- en suikervrij en mijn lichaam is sowieso opgeklaard! Ik bleek een aantal intoleranties te hebben (ook vaak iets wat je kado krijgt als je immuunsysteem niet goed werkt). Zoveel mogelijk natuurlijk en onbewerkt, daar kan je lichaam tenminste wat mee! Op het moment ben ik een boek aan het lezen over de impact van voeding op je hormonen, er gaat echt een wereld voor me open. Zeker (darm)gevoelige mensen kunnen zoveel met voeding helen. Nu zeg ik niet dat iedereen dit moet doen, maar probeer uit te vinden waar jouw lichaam het best op gaat op de lange termijn.

4. Stress niet serieus nemen gaat nooit ongestraft. En dan heb ik het niet alleen over werkstress, maar ook over negatieve gedachtes, piekeren, veel van jezelf vragen, ziek zijn, te hard sporten en moeilijke relaties. Ach stress hoort erbij, dacht ik. Een druk leven is een leuk leven, dat lijkt de maatstaf. Iedereen heeft het druk en ervaart stress tegenwoordig, ik heb zo'n hekel aan de snelheid van de 'huidige maatschappij', dus iedereen loopt risico. Een weekje vakantie of dagje vrij hier en daar gaan je niet helpen, het gaat om onze levensstijl. Leg je telefoon weg en zet je tv uit, weg van al die schermen. We ervaren con-ti-nue prikkels. Las een telefoon-vrij weekend in! Geniet van het hier en nu, de natuur en de mensen om je heen.

5. Leef voor jezelf. Nee dat is niet egoïstisch, dat is hoognodig. Jij eerst op volle sterkte en dan de rest. Als jij niet goed voor jezelf zorgt, wie gaat het dan doen? Als je altijd alleen maar anderen eerst helpt en doet wat men van je verwacht, put je jezelf volledig uit. Pas je niet continue aan anderen aan, zorg eerst dat jij tevreden en gezond bent. Dan kun je pas echt mensen helpen als dat je wens is! Note to self: je kunt niet alles goed doen, je hoeft niet door iedereen aardig en leuk gevonden te worden en fouten maken is ok. Herkenbaar? Zolang jij gelukkig bent met jezelf en goed let op jezelf en jouw grenzen, kun je alles aan.

6. Luister op tijd naar je lichaam. Veel mensen leven in de 5e versnelling, ik voorheen ook. Het liefste propte ik zoveel mogelijk dingen in een dag, dan voelde ik me nuttig en voldaan. Maar hoe harder je rent, hoe drukker je het hebt, hoe minder je jouw lichaam voelt en wat het je vertelt. Als ik niet zo druk bezig was, had ik mijn kaakslot misschien als teken gezien om het rustiger aan te doen. Zie het als een APK keuring van je lichaam, even terug naar de 1e versnelling. Je hoeft niet per se te gaan mediteren, ga gewoon elke dag of week even in stilte ergens zitten en voel je lichaam. Hoe zit je erbij? Ben je moe? Zijn er emoties, ongemakken of negatieve gedachtes? Ga hier dan mee aan de slag. Blijf jezelf niet voorbij rennen, want je lichaam slaat alles op en het moet er een keer uit.. Stel niet uit tot morgen dan leef je zonder zorgen, gaat in dit geval zeker op!


Life's messy sometimes
Ik zit nog middenin de shit, heel eerlijk. Er is nog veel onzekerheid en ik moet nog vanalles verwerken en helen. Vaak lees je alleen de verhalen van hoe het daarna met iemand gaat en hoe hij of zij haar leven heeft omgegooid. De verhalen als alles achter de rug is en hoe het iemand sterker heeft gemaakt. Maar nee, daar ben ik nog niet. Zoals ik hierboven vertelde ben ik langzaam de fundering voor een nieuwe taart aan het leggen. Maar hey, ook dit is mijn leven en waarom zou ik dat onder stoelen of banken steken? Ik hoef me niet te verstoppen omdat ik even niet mijn vrolijke, energieke zelf ben. Het lijkt alsof we altijd alleen maar het 'goede' delen en willen laten zien, dat schuurt bij mij.  In mijn optiek is het leven is juist het goede en het slechte, zonder het slechte weet je niet wanneer je het goed hebt. Op dit moment helpt erover schrijven en praten juist, verbinden en ervaringen delen. Over een tijdje hoop ik ook zo'n sterke, wijze vrouw te zijn vol levens- en zelfkennis!

Misschien heb je het gezien, misschien niet. Ik heb mijn website 'Avadem - Natuurlijk Leven' genoemd. Ik wil alles wat ik leer op de gebieden van comfort, voeding, rust, energie en groeien uiteindelijk delen met jullie. Je lichaam, geest en energie in balans krijgen op een natuurlijke manier. Ik geloof echt dat moeder aarde ons alles geeft wat we nodig hebben. Dus ik probeer zoveel mogelijk op te schrijven hoe ik elke dag beter voor mezelf kan zorgen, als dat lukt. Momenteel laat mijn energie nog niet veel toe, maar schrijven lukt wel.
En ik ben natuurlijk ook dingen aan het uitproberen om me beter te voelen met voeding, meditatie en edelstenen. Meer dan ooit ervaar ik nu de kracht en invloed van de natuur. Alles gaat anders worden na deze inzichten, dat voel ik.





Reacties

  1. Hi Anouk, wat ontzettend sterk van je dat je hier over schrijft, je lessen er uit trekt en die deelt! Sommige punten heel herkenbaar. Door dit te doen ben je jezelf aan het overstijgen. Ontzettend veel respect hiervoor. Groetjes, Nore

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten