(NL) OVER AUTO-IMMUUNZIEKTE EN DE REDEN WAAROM IK NATUURLIJK WIL LEVEN


De afgelopen maanden heb ik ervaren hoe je lichaam kan lijden onder je leefstijl. Misschien niet direct, maar zeker op de lange termijn. Mijn leven was druk, de agenda altijd propvol gepland wéken vooruit en het liefst zo veel mogelijk voor elkaar krijgen in een zo kort mogelijke tijd. Want ja, 'efficiëntie' enzo. En liefst alles bovengemiddeld goed willen doen en altijd beleefd blijven. Een drukke maar sterke vrouw zijn die alle ballen in de lucht houdt, voelt als de gewaardeerde standaard in de maatschappij, niet? Herken je dat? Sinds twee weken weer ik dat dat streven er onder andere toe heeft geleid dat ik nu thuis zit met een moe lichaam in een grijs gebied van een auto-immuunziekte.

Hashi-watte?

Sinds kort weet ik dat er sprake is van een auto-immuunziekte van mijn schildklier, genaamd Hashimoto. Volgens sommige artsen en therapeuten dan, de meningen zijn verdeeld. Het uitzoeken hiervan is best een struggle geweest. Mijn huisarts wilde geen uitgebreide bloedtest doen, dat zou onzin zijn. Al mijn klachten werden keer op keer op mijn burn-out gegooid. Gewoon lekker naar huis gaan en 'rust, rein en regelmaat' houden werd er gezegd, dan zou alles goed komen. Het voelde alsof ik continue moest vechten tegen het labeltje 'burn-out'. Ik ging bijna geloven dat alle klachten inderdaad tussen mijn oren zitten. Bij een burn-out horen namelijk veel onverklaarbare klachten, maar ik vertrouwde het niet. Bergen energie zouden me bespaard zijn gebleven als er gewoon oprecht geluisterd zou zijn in plaats van blind naar cijfers te staren. Meer dan ooit denk ik dat het ontzettend belangrijk is om op je gevoel af te gaan en geen genoegen te nemen met de uitspraak van één persoon. Neem beslissingen over jouw gezondheid altijd in eigen handen, jij hebt het laatste woord. Gelukkig ben ik een half jaar geleden bij een orthomoleculair therapeute begonnen waar ik me goed bij voelde. Zij heeft altijd aan mijn zijde gestaan, waar ik enorm dankbaar voor ben, Tess. Dankzij haar heb ik grote leefstijl aanpassingen kunnen doen; ik leef natuurlijker en gezonder dan ooit! Maar waarom heel ik dan zo langzaam?

Een paar weken geleden was de maat vol, dit kon zo niet langer. Ik moest en zou, vooral voor mijzelf, bewijzen wat ik voelde. Mijn intuïtie bleef al weken aandringen om een volledig schildklierbeeld te laten onderzoeken, er klopte iets niet. Al een lange tijd voel ik me 72 in plaats van 27 en herken ik mijn lichaam niet meer. Vastberaden het uit te zoeken, heb ik een uitgebreide schildkliertest laten uitvoeren bij een onafhankelijk lab, op eigen kosten. Toen ik uiteindelijk de uitslag kreeg van die test, was ik geschrokken maar ergens ook opgelucht. Ik blijk (behoorlijk wat) antistoffen tegen mijn eigen schildklier aan te maken. Dus, ik ben op een enorme kennis zoektocht gegaan, in de hoop mijn lichaam beter te leren begrijpen.

Tinten grijs
Om terug te komen op dat grijze gebied waar ik me in bevind: ja, de bloeduitslag gaf aan dat ik antistoffen aanmaak tegen mijn schildklier. Dat betekent dat ik deze aan het afbreken ben. Zelf. Mijn immuunsysteem valt niet alleen bepaalde voeding aan, maar ook mijn eigen orgaan. En ja, er zijn meerdere knobbels op mijn schildklier gegroeid de afgelopen maanden (dat wist ik al), mogelijk omdat mijn schildklier zijn oppervlakte dus heeft willen vergroten om beter te kunnen functioneren. Ons lichaam is enorm slim! Daar sta ik nog steeds van versteld, hoe het dingen kan opvangen en compenseren. En ja, er is ook sprake van ernstig mineralen tekort. Momenteel doe ik mijn best deze te suppleren.
Aan de andere kant, nee mijn schildklier is nog niet aan het falen, dus nee, ik heb geen medicijnen nodig. De medische wereld kan op dit moment niks voor me doen dan blijven controleren en afwachten hoe dit zich ontwikkelt. Als mijn schildklier het dan toch zou laten afweten, kan ik alsnog beginnen aan het medicijnen traject. De hamvraag is dus: wat is de absolute definitie van de ziekte van Hashimoto? De medische wereld erkent het pas zodra er sprake is van schildklier falen (hypothyreoïdie, in dit geval) en andere bronnen zeggen dat je de auto-immuunziekte hebt zodra je antistoffen tegen je eigen schildklier maakt.

A wicked mind is a weapon of mass destruction
Zelf ervaar ik mijn lichaam als ziek, maar eigenlijk maakt het niet zoveel uit hoe je het beestje noemt. Als ik me uiteindelijk maar beter ga voelen! Wat er nu belangrijk is, is om mijn lichaam een kans te geven te helen en de aanval op mijn schildklier te stoppen. Dus dat betekent:

1. Mijn immuunsysteem met rust laten door mijn voedselintoleranties te vermijden en de darmen te laten helen. Een groot deel van je gezondheid en immuunsysteem ligt in je darmen! Vooral belangrijk om te vermijden zijn gluten, maar ook rijst, mais, melk (caseïne) en sesam. De theorie hierachter is dat de structuur van deze producten lijkt op het schildklierhormoon en zodra deze in je bloed terechtkomen (vanwege een lekkende darm, vaak het geval bij auto-immuunziektes), gaat je lichaam deze stoffen bestrijden maar ook per ongeluk, je schildklier. In Amerika zijn ze veel verder met onderzoek en kennis hierover, deze website vond ik erg fijn.

2. Mijn best doen om stressvrij te leven, wat nog niet gemakkelijk is met (reis)angst. Dus ook niet piekeren, dingen overdenken, niet te hard sporten, geen moeizame relaties en emotionele stress zo snel mogelijk loslaten. Dus rust, positiviteit en lichtheid is er nodig! Langdurige stress zorgt namelijk voor het hormoon cortisol in het bloed, dat een negatief effect heeft op de opname van het schildklierhormoon. Dus hoe meer stress ik ervaar, hoe minder schildklierhormoon mijn lichaam kan gebruiken en hoe meer klachten ik krijg.

3. Bij voorkeur alles zo natuurlijk en biologisch mogelijk doen. Dat geldt voor voeding, medicijnen, cosmetica, eigenlijk alles wat je op en in je lichaam gebruikt. Steeds meer leer ik over voeding en natuurlijke middelen als heling en het nadelige effect van 'fabriek' producten. Door het gebruik van bewerkte voeding en chemische stoffen, raakt je hormoonstelsel uit balans en moet je lever overuren draaien. Ik kies er nu voor om mijn lichaam hiervan te ontzien en op die manier het te ondersteunen op de weg naar heling. Je lichaam herkent natuurlijke producten beter en kán daar ook wat mee.

4. De vitamines en mineralen tekorten suppleren. Wel met supplementen die vrij zijn van alle voedselintoleranties en het liefst in lagere doses, een gevoelig lichaam kan heftiger reageren weet ik inmiddels.

5. Blijven werken aan mijn geest en nieuwe leefstijl. Gisteren heb ik namelijk geleerd dat auto-immuunziektes vaak een relatie hebben met zelfdestructief gedrag. In mijn geval bijvoorbeeld: te hoge eisen, tot het gaatje gaan, veel doen en weinig rusten, de 'to do' lijst eerst afmaken en dan pas ontspannen. Eigenlijk is het-jezelf-moeilijk-maken zelfdestructief gedrag. Ik denk dat iedereen dat wel eens doet, maar dat sommigen er wat heftiger in of gevoeliger voor zijn. De afgelopen jaren ben ik in ieder geval veel te streng voor mezelf geweest en heeft mijn lichaam daardoor geleden. Het is dus zaak om te werken aan een nieuwe, lichte en liefdevolle leefstijl!

Hóóg tijd voor onderwerpen als zachtheid, mildheid, heling, begrip, openheid, kwetsbaarheid en liefde! Doe je mee? 


PS. Ik heb deze blog geschreven om alles op een rijtje te zetten, om te verwerken en mijn verhaal te delen. Herken je mijn verhaal of ken je toevallig iemand met de ziekte van Hashimoto, dan zou ik graag in contact komen! Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen, wat jouw definitie is en hoe jij ermee omgaat.

Bron plaatje: http://www.temptalia.com





Reacties